19 grudnia 2025 roku odbyło się spotkanie z cyklu „Cyrylicą pisane”, poświęcone wydarzeniu „I tam żywuć ludzi”- wyjątkowemu projektowi kulturalnemu organizowanego przez Muzeum i Ośrodek Kultury Białoruskiej w Hajnówce od siedemnastu lat (2009–2025).
Jego celem jest promocja kultury białoruskiej w najmniejszych, wyludniających się miejscowościach wschodniego Podlasia, oraz budowanie więzi międzypokoleniowych i lokalnej tożsamości. Wędrujemy po Podlasiu już 17 lat, odwiedziliśmy w sumie ponad 100 miejscowości, w których nigdy nie było albo dawno nie było żadnego wydarzenia kulturalnego.
W kameralnej, pełnej ciepła atmosferze wspominaliśmy te 101 festynów, które przez lata stały się przestrzenią spotkań, rozmów i wspólnego świętowania lokalnej tożsamości. Spotkanie prowadził Tomasz Tichoniuk- dyrektor Muzeum -organizator projektu od samych początków. W szczerych, pełnych humoru i wzruszeń opowieściach wracał do pierwszych wyjazdów, nieoczekiwanych przygód, spotkań z ludźmi, którzy na zawsze zapisali się w pamięci. Wspomnienia przeplatały się z prezentacją archiwalnych zdjęć i filmów, które przypomniały, jak zmieniała się wieś, ludzie, występujące zespoły i sama idea festynów — od skromnych początków po rozpoznawalną inicjatywę o ogromnym znaczeniu kulturowym.
Spotkanie stało się nie tylko podsumowaniem wieloletniej pracy, lecz także wzruszającym świadectwem tego, że „tam żywuć ludzi” to przestrzeń do spotkań z ludźmi. Naszym pragnieniem od początku było, by patrząc na mapę Podlasia, nie było miejscowości, w której żyją ludzie, a w której nie odbył się nasz festyn. I choć przed nami jeszcze wiele dróg, czujemy, że ta wędrówka ma sens — bo tam, gdzie żyją ludzie, tam żyje kultura. Zespoły, które od wielu lat współtworzą wraz z załogą Muzeum Białoruskiego w Hajnówce festynową rodzinę wręczyły pamiątkową statuetkę dyrektorowi Muzeum z dedykacją „Muzyka, która łączy ludzi i pasja, która tworzy wspólnotę”. Tymi słowami można pięknie podsumować cały cykl festynów „I TAM ŻYWUĆ LUDZI” — to doświadczenie, które dzieliły setki uczestników, artystów i organizatorów. Każdy festyn był przestrzenią spotkania, wzruszenia i radości, a wspólne świętowanie stało się manifestem żywej kultury białoruskiej.
Agnieszka Tichoniuk
Zadanie zrealizowane ze środków Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji





